W dniu 7 lipca 2026 roku Sąd Okręgowy w Warszawie (sędzia Aleksandra Błażejewska-Leoniak, sygn. XXVIII C 4685/22) wydał wyrok, w którym ustalił nieważność dwóch umów kredytowych z lipca 2006 r. oraz czerwca 2008 r. oraz zasądził od pozwanego Erste Bank Polska S.A. na rzecz powodów kwoty po 304.109,34 zł (z uwagi na ustrój rozdzielności majątkowej) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 15 grudnia 2020 roku do dnia zapłaty. Sąd obciążył pozwanego kosztami procesu w całości.
W ustnych motywach rozstrzygnięcia Sąd wskazał, iż zakwestionowane umowy kredytowe zostały uznane za nieważne. Obie umowy miały analogiczną treść. Druga umowa została zawarta w związku z potrzebą uzyskania dodatkowych środków na dokończenie budowy domu. Sąd uznał, iż postanowienia przeliczeniowe stanowią niedozwolone postanowienia umowne. Wyeliminowanie tych postanowień z umów powoduje, iż umów tych nie da się dalej wykonywać. Sąd podkreślił, iż obowiązujące orzecznictwo nie dopuszcza zastąpienia zakwestionowanych postanowień innym przelicznikiem.
Sprawę prowadził adw. Anna Bielecki oraz adw. Katarzyna Murawska z Kancelarii Adwokackiej Czabański Wolna-Sroka S.K.A.
Wyrok jest nieprawomocny.
