14 września 2026 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (XXVIII C 15277/23; SSO Piotr Bednarczyk) wydał wyrok, którym:
– umorzył postępowanie w związku z cofnięciem powództwa przez bank o zwrot kwoty kredytu – roszczenie banku zostało zaspokojone jeszcze przed wytoczeniem powództwa w drodze potrącenia; od banku zasądzono na rzecz kredytobiorcy 15.017 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania;
– zasądził od banku na rzecz kredytobiorcy dochodzoną kwotę 4385,59 CHF z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 16.12.2025 r, do dnia zapłaty oraz zasądził od banku na rzecz kredytobiorcy kwotę 10.817 zł tytułem kosztów postępowania.
Ta sprawa pokazuje, jak można sprawnie doprowadzić do całościowego rozliczenia kredytobiorcy przy niechętnej postawie banku.
Kredytobiorca wytoczył powództwo przeciwko bankowi w kwietniu 2020 r. domagając się ustalenia nieważności umowy kredytu zawartej z Polbank EFG w lutym 2008 i zwrotu kwot zapłaconych przez kredytobiorcę do tego czasu. Wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 5 listopada 2025 r. (VIII ACa 502/25) ustalono nieważność umowy kredytu i zasądzono dochodzone kwoty z odsetkami za opóźnienie od upływu terminu z wezwania przedsądowego w kwietniu 2020 r.
Zanim zapadł ten wyrok, bank pismem z 16 października 2023 r. wezwał kredytobiorcę do zwrotu kwoty 1,9 mln zł wypłaconej w wykonaniu nieważnej umowy kredytu. W odpowiedzi na wezwanie banku, kredytobiorca złożył oświadczenie o potrąceniu, którym objął swoje wierzytelności w wysokości zarówno dalszych spłat kredytu czynionych w toku postępowania w latach 2020-2023, jak i tych objętych wcześniejszym powództwem.
Pomimo potrącenia, bank złożył swoje powództwo. Pozew banku został doręczony w czerwcu 2025 r. W odpowiedzi na pozew kredytobiorca nie tylko wskazał na fakt dokonania potrącenia, ale również zgłosił swoje powództwo wzajemne o zwrot kwot zapłaconych bankowi po dokonaniu potracenia, czyli po 2023 r.
Po wyroku Sądu Apelacyjnego w sprawie z powództwa kredytobiorcy, bank uznał potrącrnir, cofnął swoje powództwo i zwrócił kwoty zapłacone przez kredytobiorcę, ale nie uwzględnił odsetek za opóźnienie narosłych dla kredytobiorcy od wysyłanych w toku postępowania kolejnych żądań zwrotu dalszych kwot. Dlatego w tym zakresie pozew wzajemny został podtrzymany, a w pozostałym zakresie pozew wzajemny został cofnięty.
Sąd Okręgowy w Warszawie zasądził całą dochodzoną przez kredytobiorcę kwotę uznając przedstawione przez pełnomocnika kredytobiorcy rozliczenia za w pełni uzasadnione. W ten sposób ten wyrok kończy rozliczenia pomiędzy stronami i zasądza na rzecz kredytobiorcy wszystkie należne mu odsetki za opóźnienie, których dobrowolnie nie chciał zapłacić bank.
Należy wskazać, iż tzw. ustawa frankowa rozszerza możliwości dokonywania tego typu rozliczeń, bo powództwo wzajemne można w sprawach kredytów CHF złożyć nie tylko przy odpowiedzi na pozew, ale aż do zakończenia postępowania w I instancji.
W ten sposób kredytobiorcy zyskali nowe możliwości zmuszenia banków do pełnego zaspokojenia ich roszczeń, łącznie z odsetkami za opóźnienie.
Sprawę prowadził adw. dr Jacek Czabański. Wyrok jest nieprawomocny.
