Czym różni się umowa B2B od umowy o pracę?

kkz.com.pl 1 dzień temu

B2B a umowa o pracę – podstawa prawna

Umowa o pracę została uregulowana w Kodeksie Pracy, zaś Umowa o świadczenie usług (B2B) w Kodeksie Cywilnym, więc podlegają osobnym rygorom prawnym. Do umów o świadczenie usług, które nie są uregulowane innymi przepisami, stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu. Z kolei do umów o pracę – w zakresie nieuregulowanym w Kodeksie Pracy – stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu Cywilnego.

B2B a umowa o pracę – strony

Stronami stosunku pracy są pracodawca i pracownik, zaś w przypadku umowy B2B co do zasady Usługodawca i Usługobiorca. Co ważne, umowa B2B jest zawierana między przedsiębiorcami i polega na świadczeniu usług określonego rodzaju.

B2B a umowa o pracę – zakończenie współpracy

Dla każdej z umów przewidziano inne tryby ich rozwiązania. Kodeks Pracy przewiduje aż 3 tryby – wypowiedzenie, porozumienie stron oraz rozwiązanie umowy o pracę w trybie natychmiastowym (bez wypowiedzenia). Kodeks Pracy przyznaje niektórym kategoriom pracowników ochronę przed wypowiedzeniem i/lub rozwiązaniem umowy o pracę. Kodeks Cywilny nie zapewnia takiej ochrony, a rozwiązanie umowy jest możliwe w każdym czasie – nie można zrzec się z góry uprawnienia do wypowiedzenia zlecenia z ważnych powodów, co wynika z przepisów o zleceniu.

Dodatkowo:

W ramach umowy o pracę, pracownik musi osobiście świadczyć pracę, co nie jest wymagane w przypadku umowy B2B. Strony mogą zastrzec w umowie, aby usługi były świadczone osobiście, o ile jest to uzasadnione, np. charakterem czynności.

Za świadczenie pracy, pracownikowi przysługuje co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę, zaś za realizację umowy B2B – co najmniej minimalna stawka godzinowa. Rozliczenie umowy B2B następuje na podstawie wystawionej faktury VAT.

Pracownik ma prawo do płatnego urlopu odpowiednio w wymiarze 20 i 26 dni. Usługodawca nie ma prawa do płatnego urlopu, chyba iż strony zastrzegą takie uprawnienie w umowie.

Co do zasady, w umowie B2B nie określa się miejsca i czasu wykonywania umowy. Usługodawcy nie obowiązują normy czasu pracy.

Usługodawca – jako przedsiębiorca – ponosi pełne ryzyko za świadczone usługi, zaś odpowiedzialność pracownika za pracę jest ograniczona przepisami Kodeksu Pracy.

Usługodawca co do zasady nie otrzymuje wynagrodzenia za pozostawanie w dyspozycji usługobiorcy, zaś za faktycznie wykonane czynności.

Usługodawca nie podlega kierownictwu usługobiorcy i nie jest zobowiązany do wykonywania poleceń służbowych na takich zasadach jak pracownik.

Co do zasady usługobiorca nie zapewnia usługodawcy narzędzi ani sprzętu, zaś pracodawca zapewnia niezbędne przedmioty (i odzież ochronną) pracownikowi.