Dyrektywa RoHS (Restriction of Hazardous Substances) jest jednym z podstawowych aktów prawnych regulujących wprowadzanie sprzętu elektrycznego i elektronicznego na rynek Unii Europejskiej. Jej głównym celem jest ograniczenie stosowania wybranych substancji niebezpiecznych w EEE, co bezpośrednio przekłada się na ochronę zdrowia ludzi oraz środowiska naturalnego. W praktyce RoHS wpływa na projektowanie produktów, dobór komponentów, łańcuch dostaw oraz proces oceny zgodności.
Podstawa prawna RoHS w UE
Obowiązującym aktem prawnym jest dyrektywa 2011/65/UE, powszechnie określana jako RoHS II, wraz z późniejszymi zmianami oraz aktami delegowanymi Komisji Europejskiej. Wcześniejsza dyrektywa 2002/95/WE ma w tej chwili wyłącznie znaczenie historyczne i nie może być stosowana jako podstawa oceny zgodności.
W 2026 roku producenci, importerzy oraz podmioty wprowadzające wyroby na rynek UE muszą stosować się do aktualnego brzmienia dyrektywy 2011/65/UE, uwzględniając wszystkie obowiązujące rozszerzenia listy substancji oraz wyłączenia.
Co uznaje się za EEE?
EEE to urządzenia elektryczne i elektroniczne, których prawidłowe funkcjonowanie zależy od dopływu energii elektrycznej lub obecności pól elektromagnetycznych. Do tej kategorii zalicza się również sprzęt służący do wytwarzania, przesyłania oraz pomiaru prądu elektrycznego.
Dyrektywa RoHS obejmuje wyroby zaprojektowane do pracy przy napięciu do 1000 V prądu przemiennego lub 1500 V prądu stałego. W efekcie regulacja dotyczy zdecydowanej większości urządzeń elektronicznych i elektrycznych dostępnych na rynku europejskim, od sprzętu IT, przez AGD, aż po urządzenia przemysłowe i aparaturę kontrolno-pomiarową.
Substancje objęte ograniczeniami RoHS
Zgodnie z RoHS II ograniczone jest stosowanie sześciu substancji:
- ołowiu,
- rtęci,
- kadmu,
- chromu sześciowartościowego,
- polibromowanych bifenyli (PBB),
- polibromowanych eterów difenylowych (PBDE).
Dopuszczalne stężenie tych substancji wynosi 0,1 procent wagowo w materiale jednorodnym, natomiast dla kadmu obowiązuje limit 0,01 procent.
Rozszerzenie listy substancji
Na mocy dyrektywy delegowanej (UE) 2015/863 zakres RoHS został rozszerzony o cztery ftalany: DEHP, BBP, DBP oraz DIBP. Ograniczenia te obowiązują od 2019 roku i również podlegają limitowi 0,1 procent wagowo w materiale jednorodnym.
W praktyce oznacza to, iż w 2026 roku producenci muszą uwzględniać łącznie dziesięć substancji objętych ograniczeniami RoHS, zarówno na etapie projektowania wyrobu, jak i doboru materiałów oraz komponentów.
Znaczenie RoHS dla producentów spoza UE
Choć RoHS jest regulacją unijną, jej skutki mają charakter globalny. Każdy producent spoza UE, który wprowadza sprzęt elektryczny lub elektroniczny na rynek europejski, musi spełnić wymagania dyrektywy. Obejmuje to przygotowanie dokumentacji technicznej, sporządzenie deklaracji zgodności oraz zapewnienie, iż wyrób spełnia limity substancji na poziomie materiałów jednorodnych.
Brak zgodności może skutkować zakazem sprzedaży, wycofaniem produktu z rynku oraz sankcjami administracyjnymi.
Jak przygotować się do spełnienia wymagań RoHS?
Spełnienie wymagań RoHS wymaga nie tylko znajomości przepisów, ale także praktycznego podejścia. Obejmuje ono ocenę ryzyka, zarządzanie dostawcami oraz weryfikację komponentów. W wielu przypadkach firmy wykonują badania laboratoryjne, analizują dokumenty dostawców i przygotowują deklaracje zgodności.
Jeśli chcesz mieć pewność, iż Twoje produkty spełniają aktualne wymagania RoHS w UE, warto skorzystać ze wsparcia specjalistów. Dzięki temu ograniczysz ryzyko błędów i przyspieszysz proces wprowadzania wyrobów na rynek.
RCC zapewnia wsparcie w zakresie RoHS, ponieważ analizuje zakres dyrektywy i ocenia dokumentację. Ponadto pomaga w przygotowaniu deklaracji zgodności oraz we współpracy z laboratoriami badawczymi. Skontaktuj się z RCC, aby bezpiecznie wprowadzić swoje wyroby na rynek Unii Europejskiej.

7 godzin temu