Employer of Record (EOR) w Polsce — model zatrudnienia, szanse i ryzyka prawne

kkz.com.pl 2 dni temu

Employer of record to model organizacyjny, w którym formalnym pracodawcą danej osoby pozostaje wyspecjalizowany podmiot zewnętrzny, natomiast z pracy tej osoby korzysta inna firma, zarządzająca zadaniami biznesowymi na co dzień. W praktyce zatrudnienie przez EOR bywa wykorzystywane przy ekspansji na nowe rynki, szybkim uruchamianiu lokalnych struktur albo testowaniu obecności w danym państwie bez tworzenia od razu własnej spółki.

Na rynku pojawiają się pytania, czy EOR w Polsce jest rozwiązaniem dopuszczalnym, bezpiecznym i efektywnym. Odpowiedź wymaga ostrożności. Sam employer of record model nie jest w polskim prawie uregulowany jako odrębna instytucja. To oznacza, iż ocena legalności zależy od faktycznej konstrukcji relacji między stronami, sposobu wykonywania obowiązków oraz tego, czy model nie wchodzi w obszary objęte szczególną regulacją, zwłaszcza prawa pracy, prawa podatkowego, ubezpieczeń społecznych i przepisów o legalizacji pracy cudzoziemców [1][2][3][5].

Na czym polega employer of record model w praktyce

W typowym układzie występują trzy podmioty:

  • dostawca EOR jako formalny pracodawca,
  • pracownik albo zleceniobiorca,
  • firma klienta, która organizuje pracę i korzysta z efektów świadczenia usług.

Dostawca EOR zwykle zawiera umowę, prowadzi payroll, zgłasza do ZUS, realizuje obowiązki administracyjne i podatkowe. Firma klienta decyduje natomiast o zadaniach, celach, organizacji pracy, narzędziach i raportowaniu. Właśnie ten praktyczny podział ról tworzy najwięcej ryzyk.

Z perspektywy biznesowej model może przyspieszać wejście na polski rynek, ograniczać koszty początkowe oraz ułatwiać pozyskanie specjalistów. Z perspektywy prawnej najważniejsze jest jednak ustalenie, kto rzeczywiście wykonuje funkcje pracodawcy i czy nie dochodzi do obejścia przepisów.

EOR w Polsce a prawo pracy

Polski Kodeks pracy nie posługuje się pojęciem employer of record. Definiuje natomiast pracodawcę jako jednostkę organizacyjną, choćby nieposiadającą osobowości prawnej, a także osobę fizyczną, o ile zatrudniają one pracowników [1]. W praktyce znaczenie ma nie tylko to, kto podpisuje umowę, ale także to, kto faktycznie organizuje pracę i wydaje polecenia.

Jeżeli zatrudnienie przez EOR przybiera cechy klasycznego podporządkowania pracowniczego wobec firmy klienta, może pojawić się spór o to, kto jest rzeczywistym pracodawcą. Dotyczy to zwłaszcza sytuacji, gdy klient:

  • ustala czas i miejsce pracy,
  • bezpośrednio nadzoruje wykonywanie obowiązków,
  • decyduje o korzystaniu z urlopów lub akceptuje nieobecności,
  • stosuje środki dyscyplinujące,
  • zapewnia narzędzia i pełną integrację z własną strukturą.

W takim przypadku powstaje ryzyko roszczeń pracowniczych, sporów co do statusu zatrudnienia, a także zarzutów dotyczących obchodzenia przepisów prawa pracy. Dodatkowo, gdy model przypomina udostępnianie pracowników innemu podmiotowi, należy zbadać, czy nie wchodzi w grę reżim pracy tymczasowej wynikający z ustawy o zatrudnianiu pracowników tymczasowych [2]. Nie każdy model EOR będzie pracą tymczasową, ale granica może być cienka i zależna od stanu faktycznego.

W obszarze HR i prawa pracy szczególnego znaczenia nabiera prawidłowe ułożenie relacji kontraktowych, procedur decyzyjnych i odpowiedzialności operacyjnej.

Najważniejsze ryzyka prawne przy employer of record w Polsce

1. Ryzyko błędnej kwalifikacji relacji zatrudnienia

Jeżeli formalny model nie odpowiada rzeczywistemu sposobowi wykonywania pracy, organy lub sąd mogą badać fakty, a nie samą nazwę umowy. Ma to znaczenie dla ustalenia obowiązków wobec pracownika, ZUS i organów skarbowych.

2. Ryzyko naruszenia przepisów o pracy tymczasowej

Jeżeli EOR faktycznie dostarcza personel do wykonywania pracy pod kierownictwem klienta, należy przeanalizować, czy działalność nie wymaga dostosowania do ustawowych zasad dotyczących agencji pracy tymczasowej [2].

3. Ryzyka podatkowe i ZUS

W modelach transgranicznych pojawiają się pytania o miejsce opodatkowania dochodu, obowiązki płatnika, składki na ubezpieczenia społeczne oraz ewentualne ryzyko powstania zakładu podatkowego przedsiębiorcy zagranicznego w Polsce [4][5]. To obszar wymagający równoległej analizy prawa pracy i prawa podatkowego.

4. Legalizacja pracy cudzoziemców

Jeżeli model obejmuje osoby spoza Polski, trzeba ocenić, kto jest podmiotem powierzającym pracę i czy prawidłowo dopełniono obowiązków wynikających z przepisów o promocji zatrudnienia, skutkach powierzania wykonywania pracy cudzoziemcom przebywającym wbrew przepisom na terytorium RP oraz ustawy o cudzoziemcach [3][6][7]. Błędy formalne mogą prowadzić do sankcji administracyjnych i utraty możliwości legalnego świadczenia pracy.

5. Ochrona danych i compliance

Dostawca EOR przetwarza szeroki zakres danych osobowych, często także danych kadrowych i płacowych. Wymaga to prawidłowego określenia ról stron na gruncie RODO, zasad powierzenia przetwarzania oraz kontroli transferów danych, jeżeli struktura ma charakter międzynarodowy [8].

Szanse biznesowe, które tłumaczą popularność EOR

Mimo ryzyk, employer of record model może odpowiadać na realne potrzeby biznesu. Najczęściej wskazywane korzyści to:

  • szybkie rozpoczęcie działalności operacyjnej w Polsce bez zakładania lokalnej spółki,
  • uproszczenie obsługi kadrowo-płacowej,
  • łatwiejsze zatrudnianie specjalistów w kilku jurysdykcjach,
  • ograniczenie części kosztów administracyjnych na etapie wejścia na rynek,
  • większa elastyczność przy projektach czasowych lub pilotażowych.

Te korzyści nie usuwają jednak potrzeby indywidualnej analizy. W części przypadków bezpieczniejsze będzie klasyczne zatrudnienie lokalne. W innych lepszym rozwiązaniem okaże się kooperacja B2B albo uruchomienie własnego podmiotu w Polsce.

Jak ograniczyć ryzyka przy zatrudnieniu przez EOR

Dobrze przygotowany model powinien być oceniany nie tylko przez pryzmat wygody operacyjnej, ale także dowodów na wypadek kontroli lub sporu. W praktyce warto:

  1. precyzyjnie opisać role stron w umowach,
  2. ustalić, kto wydaje polecenia służbowe i kto odpowiada za organizację pracy,
  3. zweryfikować zgodność modelu z ustawą o zatrudnianiu pracowników tymczasowych, jeżeli charakter współpracy zbliża się do udostępniania personelu,
  4. przeanalizować skutki podatkowe i ubezpieczeniowe, szczególnie w układach międzynarodowych,
  5. sprawdzić legalność zatrudnienia cudzoziemców,
  6. uregulować ochronę danych i poufność,
  7. wdrożyć procedury compliance i archiwizację dokumentacji.

Szerzej o praktycznych aspektach tego rozwiązania można przeczytać także w analizie dotyczącej employer of record w Polsce – szans i ryzyk.

Kiedy EOR w Polsce wymaga szczególnej ostrożności

EOR w Polsce wymaga szczególnej ostrożności, gdy:

  • firma klienta sprawuje pełny i bezpośredni nadzór nad personelem,
  • pracownicy są trwale włączeni do lokalnej struktury organizacyjnej klienta,
  • model ma zastąpić standardowe zatrudnienie w sposób masowy,
  • dotyczy branż regulowanych lub funkcji wrażliwych,
  • obejmuje cudzoziemców i element transgraniczny.

W takich sytuacjach sama atrakcyjność biznesowa rozwiązania nie wystarcza. Potrzebna jest analiza zgodności całej struktury, najlepiej przed rozpoczęciem współpracy, a nie dopiero po kontroli lub sporze.

Jeżeli planowany employer of record ma być wdrażany w Polsce w relacji krajowej albo transgranicznej, zasadna pozostaje wcześniejsza weryfikacja modelu przez prawników zajmujących się prawem pracy, regulacjami gospodarczymi, podatkami i compliance, a w razie potrzeby kontakt z KKZ pozwala ocenić ryzyka jeszcze przed podpisaniem dokumentów.

FAQ — Employer of Record (EOR) w Polsce

Czy employer of record jest w Polsce wprost uregulowany?

Nie. Polskie przepisy nie przewidują odrębnej instytucji EOR. Ocena zgodności opiera się na ogólnych regulacjach prawa pracy, prawa podatkowego, ubezpieczeń społecznych oraz przepisach dotyczących cudzoziemców i pracy tymczasowej.

Czy zatrudnienie przez EOR zawsze jest legalne?

Nie zawsze. Legalność zależy od konkretnej konstrukcji modelu i sposobu wykonywania pracy. Sama nazwa rozwiązania nie przesądza o zgodności z prawem.

Czy EOR może zostać uznany za pracę tymczasową?

Tak, w niektórych stanach faktycznych takie ryzyko istnieje. Dzieje się tak zwłaszcza wtedy, gdy model w praktyce polega na kierowaniu personelu do pracy pod nadzorem klienta.

Jakie ryzyko podatkowe wiąże się z EOR w Polsce?

Najczęściej chodzi o obowiązki płatnika, składki ZUS, miejsce opodatkowania dochodu oraz ewentualne ryzyko powstania zakładu podatkowego zagranicznego przedsiębiorcy w Polsce.

Czy EOR nadaje się do zatrudniania cudzoziemców?

Może być stosowany, ale wymaga szczególnej staranności. Trzeba prawidłowo ustalić podmiot powierzający pracę i spełnić warunki legalizacji pobytu oraz pracy.

Kiedy lepiej zrezygnować z modelu EOR?

Przede wszystkim wtedy, gdy firma potrzebuje pełnej i trwałej kontroli pracodawczej nad zespołem w Polsce, planuje długoterminową obecność rynkową albo działa w obszarze silnie regulowanym.

Bibliografia

[1] Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy. [2] Ustawa z dnia 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych. [3] Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. [4] Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. [5] Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych. [6] Ustawa z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach. [7] Ustawa z dnia 15 czerwca 2012 r. o skutkach powierzania wykonywania pracy cudzoziemcom przebywającym wbrew przepisom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. [8] Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. (RODO).
Idź do oryginalnego materiału