7 godzin temu
Dyrektywa RoHS została opracowana na potrzeby rynku Unii Europejskiej, ale wiele państw i regionów świata także wprowadziło własne regulacje ograniczające stosowanie substancji niebezpiecznych w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym. Przepisy te różnią się zakresem, sposobem egzekwowania oraz obowiązkami formalnymi, jednak w większości przypadków są inspirowane rozwiązaniami europejskimi.
Jak wyglądają odpowiedniki RoHS poza UE?
Jak działa RoHS w Chinach?
W Chinach obowiązuje regulacja China RoHS II. Obejmuje ona te same sześć substancji co RoHS UE, a system oznakowania uwzględnia także cztery ftalany. Istotnym elementem są oznaczenia EFUP oraz ujawnianie informacji o substancjach w specjalnej tabeli.
Od 1 kwietnia 2025 roku stosuje się standard SJ/T 11364-2024. Dopuszcza on między innymi użycie kodów QR oraz cyfrowych tabel informacji. W 2026 roku wymagania te funkcjonują już jako standard rynkowy. Ponadto dla wybranych produktów ujętych w katalogach spełnienie limitów substancji pozostaje obowiązkowe.
Czy Japonia stosuje pełny zakaz substancji jak UE?
Nie. Japoński system J-MOSS, oparty na normie JIS C 0950, koncentruje się na oznakowaniu i ujawnianiu informacji o obecności substancji. Dotyczy siedmiu grup produktów, głównie sprzętu gospodarstwa domowego. Produkty mogą być wprowadzane do obrotu choćby przy przekroczeniu limitów, pod warunkiem adekwatnego oznaczenia i ujawnienia informacji w dokumentacji lub na stronie internetowej w języku japońskim.
Jakie obowiązki wynikają z RoHS na Tajwanie?
Na Tajwanie obowiązuje standard CNS 15663, stosowany w ramach systemu nadzoru BSMI. Produkty objęte kontrolą mogą być oznaczane jako zgodne lub jako zawierające określone substancje powyżej limitów. Oznaczenia typu „RoHS” lub „RoHS (Pb, PBDE)” informują o statusie substancji w wyrobie, a do produktu musi być dołączona tabela substancji niebezpiecznych.
Czy Korea Południowa ma własne przepisy RoHS?
Tak. Koreańskie K-RoHS łączy ograniczenia substancji w EEE z regulacjami dotyczącymi recyklingu i pojazdów. Limity substancji są zbliżone do unijnych, a przepisy mają charakter obowiązkowy dla określonych kategorii produktów.
Jak wygląda sytuacja w Singapurze?
Singapur stosuje SG-RoHS, który obejmuje wybrane grupy sprzętu elektrycznego i elektronicznego. Zakres jest węższy niż w UE, jednak limity dla sześciu substancji odpowiadają podejściu europejskiemu.
Czy w Rosji obowiązuje RoHS?
Na obszarze Euroazjatyckiej Unii Gospodarczej obowiązuje regulamin TR EAEU 037/2016, często określany jako EAEU RoHS. Wymaga on przeprowadzenia formalnej procedury oceny zgodności przed wprowadzeniem produktu na rynek państw członkowskich.
Czy w USA istnieje odpowiednik RoHS?
W Stanach Zjednoczonych nie istnieje federalna regulacja RoHS. Obowiązują natomiast przepisy stanowe, w szczególności w Kalifornii, dotyczące ograniczenia metali ciężkich w wybranych kategoriach urządzeń elektronicznych.
Jakie wymagania RoHS obowiązują w Turcji?
Turecka ustawa RoHS weszła w życie w czerwcu 2019 roku i w dużej mierze odpowiada unijnej dyrektywie RoHS II. Ograniczeniom podlega sześć tych samych substancji niebezpiecznych: Pb, Hg, Cd, Cr(VI), PBB oraz PBDE. Obowiązują przy tym identyczne dopuszczalne stężenia oraz te same kategorie sprzętu co w UE.
Różnicą w porównaniu do RoHS UE pozostaje okres przechowywania dokumentacji. W Turcji producenci przechowują dokumenty potwierdzające zgodność produktu przez 5 lat od daty wprowadzenia do obrotu, natomiast w UE okres ten wynosi 10 lat. Dodatkowo producenci składają coroczną deklarację zgodności do adekwatnego organu administracji tureckiej.
Jak działa RoHS w Zjednoczonych Emiratach Arabskich?
W Zjednoczonych Emiratach Arabskich regulacje dotyczące ograniczenia substancji niebezpiecznych w EEE obowiązują od 1 stycznia 2018 roku. Wprowadzono je na mocy decyzji rządu nr 10/2017. Przepisy te wzorują się na unijnej dyrektywie RoHS. Zakres substancji oraz kategorie sprzętu odpowiadają temu, co potocznie określa się jako „RoHS 3”.
Za ocenę zgodności odpowiada ESMA, czyli Emirates Authority for Standardisation and Metrology. System certyfikacji funkcjonuje w ramach programu ECAS, znanego jako Emirates Conformity Assessment Scheme.
Producenci mogą spełnić wymagania na dwa sposoby:
- poprzez roczną certyfikację ECAS na podstawie deklaracji zgodności, oceny ryzyka oraz raportów z badań produktu lub jego krytycznych komponentów,
- albo poprzez pełną ocenę zgodności, audyt techniczny zakładu produkcyjnego i uzyskanie znaku jakości EQM (Emirates Quality Mark), ważnego przez trzy lata.
Brak rejestracji produktu objętego zakresem regulacji może skutkować nakazem wycofania wyrobu z rynku oraz sankcjami, w tym grzywną lub karą pozbawienia wolności.
Jakie przepisy RoHS obowiązują w Indiach?
Indyjska dyrektywa RoHS obowiązuje od maja 2014 roku i ogranicza te same sześć substancji co europejska RoHS II. Zakres produktów objętych regulacją jest jednak znacznie węższy niż w UE.
Ograniczeniom podlegają wyłącznie:
- wybrane wielkogabarytowe urządzenia gospodarstwa domowego (lodówki, pralki, klimatyzatory),
- sprzęt informatyczny i telekomunikacyjny,
- sprzęt konsumencki w postaci telewizorów.
Indyjska regulacja łączy wymagania RoHS i WEEE w jednym akcie prawnym, w przeciwieństwie do UE, gdzie są to odrębne dyrektywy. Choć egzekwowanie zgodności i sankcje nie są szczegółowo określone, wymagane jest ujawnianie informacji o substancjach niebezpiecznych w dokumentacji produktu.
Czy Norwegia stosuje RoHS?
W Norwegii obowiązuje od 20 grudnia 2011 roku rozporządzenie PoHS, dotyczące produktów konsumenckich. Ograniczeniom podlegają m.in. ołów, MCCP, PCP oraz PFQA. Jedyną substancją wspólną z RoHS UE jest ołów, jednak jego dopuszczalne stężenie jest znacznie bardziej restrykcyjne i wynosi 0,01 procent wagowo, w porównaniu do 0,1 procent w dyrektywie RoHS UE.
Jakie są wymagania RoHS na Ukrainie?
Ukraińską regulację RoHS przyjęto w 2017 roku w formie Dekretu Regulacji Technicznych nr 139. Zastąpiła ona wcześniejsze przepisy z 2008 roku. Celem zmian było pełne zbliżenie prawa ukraińskiego do unijnej dyrektywy RoHS.
Od czerwca 2019 roku obowiązują także ograniczenia dotyczące czterech ftalanów, a lista wyłączeń została zaktualizowana. W praktyce przepisy te są zgodne z tym, co potocznie określa się jako „RoHS 3”. Produkty objęte zakresem regulacji muszą posiadać Krajowy Znak Zgodności. Ponadto producenci sporządzają Deklarację Zgodności w języku ukraińskim.
Co to oznacza dla producentów i importerów i jaka jest rola RCC?
Zgodność z dyrektywą RoHS w UE nie zawsze oznacza zgodność na innych rynkach. Każdy rynek może bowiem wymagać innego podejścia. Dotyczy to oznakowania, dokumentacji oraz procedur oceny zgodności.
W tym obszarze istotną rolę pełni Ośrodek Badawczo-Rozwojowy RCC. Wspiera on producentów oraz importerów w interpretacji wymagań RoHS, a także w planowaniu i realizacji badań. Ponadto pomaga w przygotowaniu dokumentacji technicznej oraz weryfikacji zgodności wyrobów. Działania te obejmują zarówno rynek unijny, jak i rynki poza UE.