16 godzin temu
Stanowiska stron sporu
A.S. (dalej: Skarżąca) wniosła do WSA w Bydgoszczy skargę na pismo Wójta Gminy R. (dalej: Organ) z 31.12.2025 r. przekazujące jej odwołanie od decyzji Wójta Gminy R. z 4.12.2025 r. w sprawie odmowy umorzenia zaległości podatkowej wraz z aktami sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu. W odpowiedzi na skargę SKO w Toruniu wniosło o odrzucenie skargi.
Stan prawny
Zdaniem WSA w Bydgoszczy należy na wstępie wskazać, iż rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest każdorazowo badaniem dopuszczalności jej wniesienia. A zatem, skarga jest dopuszczalna, gdy:
- przedmiot sprawy należy do adekwatności sądu,
- skargę wniesie uprawniony podmiot,
- spełnia ona wymogi formalne, oraz
- została złożona w terminie.
Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi.
Zakres adekwatności rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy z 30.8.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej: PostAdmU). W myśl tego przepisu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- decyzje administracyjne,
- postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
- postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie,
- inne niż określone w art. 3 § 2 pkt. 1-3 PostAdmU akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14.6.1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1691; dalej: KPA), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29.8.1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111; dalej: OrdPU), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z 16.11.2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1131), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw,
- pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających,
- opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 OrdPU, i odmowy wydania tych opinii,
- akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,
- akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w art. 3 § 2 pkt. 5 PostAdmU, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,
- akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego,
- bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt. 1-4 PostAdmU lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w art. 3 § 2 pkt. 4a PostAdmU,
- bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w art. 3 § 2 pkt. 1-3 PostAdmU aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w KPA oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI OrdPodU oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 KPA (art. 3 § 2a PostAdmU), a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 PostAdmU).
Podsumowując ww. stan prawny, WSA w Bydgoszczy wskazał, iż z powyższych przepisów wynika, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ściśle określonych przez ustawę.
Stan faktyczny sprawy
Przenosząc powyżej ustalony stan prawny na grunt niniejszej sprawy, WSA w Bydgoszczy wskazał, iż Skarżąca 12.1.2026 r. złożyła skargę na „decyzje SKO w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej”. Do ww. skargi załączyła pismo Organu z 31.12.2025 r., przekazujące jej odwołanie od Zaskarżonej Decyzji wraz z aktami sprawy do SKO oraz samą zaskarżoną decyzję, odmawiającą Skarżącej umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości w łącznym zobowiązaniu pieniężnym za lata 2023, 2024 i 2025.
Tymczasem z akt sprawy, tj. załączników przesłanych przy odpowiedzi na skargę przez SKO, wynika, iż wobec Skarżącej nie została wydana przez SKO jeszcze żadna decyzja, postępowanie przez cały czas się toczy. Zaskarżoną decyzją Organ odmówił Skarżącej umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości w łącznym zobowiązaniu pieniężnym za lata 2023, 2024 i 2025. Pismem z 17.12.2025 r. Skarżąca złożyła odwołanie od Zaskarżonej Decyzji. Z kolei pismem z 31.12.2025 r. Organ przekazał złożone odwołanie wraz z aktami sprawy SKO. Biorąc więc pod uwagę sytuację prawnoprocesową oraz zawartość akt sprawy, należy – w ocenie WSA w Bydgoszczy – stwierdzić, iż Skarżąca w istocie złożyła do WSA w Bydgoszczy skargę na pismo Organu z 31.12.2025 r., tj. pismo w przedmiocie przekazania do SKO odwołania od zaskarżonej decyzji przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości w łącznym zobowiązaniu pieniężnym na lata 2023, 2024 i 2025.
Rozstrzygnięcie WSA w Bydgoszczy
W ocenie WSA w Bydgoszczy skarga na wyżej wskazane pismo nie mieści się w wyznaczonym wyżej zakresie adekwatności sądów administracyjnych.
Przedmiotowe pismo z 31.12.2025 r. stanowi w istocie wyraz realizacji ustawowego obowiązku. Zgodnie bowiem z art. 227 § 1 OrdPU, organ podatkowy, do którego wpłynęło odwołanie, przekazuje je wraz z aktami sprawy organowi odwoławczemu bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania odwołania, chyba iż w tym terminie wyda decyzję na podstawie art. 226 OrdPU. Stosownie do art. 227 § 2 OrdPU organ podatkowy, przekazując sprawę, jest obowiązany ustosunkować się do przedstawionych zarzutów i poinformować stronę o sposobie ustosunkowania się do nich. Odnosząc powyższe regulacje do stanu faktycznego, zaistniałego w niniejszej sprawie, WSA w Bydgoszczy wskazał, iż jako podstawę swojego działania Organ wskazał art. 227 § 2 OrdPU. Tym samym, dokonana przez Organ przedmiotowym pismem czynność miała wyłącznie charakter czynności procesowej, a nie merytorycznego rozpoznania odwołania Skarżącej, które następczo mogłoby być przedmiotem skargi do WSA w Bydgoszczy.
Podsumowując, WSA w Bydgoszczy wskazał więc, iż dopiero po rozpoznaniu odwołania przez SKO, czego efektem będzie wydanie przez SKO decyzji, Skarżąca będzie uprawniona do zaskarżenia jej w drodze skargi do WSA w Bydgoszczy. Zatem w konsekwencji uznania, iż skarga na pismo Organu przekazujące do SKO odwołanie od decyzji Organu nie podlega kognicji sądu administracyjnego, WSA w Bydgoszczy – działając na podstawie art. 58 § 1 pkt. 1 PostAdmU w zw. z art. 58 § 3 PostAdmU, orzekł o odrzuceniu skargi.
Komentarz
Na tle stanu faktycznego ustalonego i niekwestionowanego w rozpatrywanej sprawie WSA w Bydgoszczy wypowiedział się na w kwestii braku możliwości zaskarżenia do wojewódzkiego sądu administracyjnego czynności procesowej organu (tu: Wójta Gminy), jaką jest pismo przekazujące do organu odwoławczego (tu: SKO) odwołania strony skarżącej od decyzji organu I instancji. Takie pismo nie ma bowiem charakteru rozstrzygnięcia merytorycznego i jako takie nie podlega sądowej kontroli w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Powyższe wynika wprost z ustawowego zakresu kognicji sądowej, uregulowanego w przywołanym przez WSA w Bydgoszczy art. 3 § 2 PostAdmU i nie budzi żadnych wątpliwości. Jak bowiem wskazuje się w orzecznictwie, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na decyzje administracyjne (wyrok WSA we Wrocławiu z 2.12.2025 r., I SA/Wr 405/25, Legalis). Z takim rozstrzygnięciem nie mamy (jeszcze) do czynienia w analizowanej sprawie. Nie doszło w niej także do wydania żadnego innego rozstrzygnięcia, przewidzianego w art. 3 § 2 PostAdmU.
Postanowienie WSA w Bydgoszczy z 23.3.2026 r., I SA/Bd 97/26 , Legalis
